అత్యాచార నిందితుల్లో భయం పుట్టాలి.. సుప్రీంకోర్టు సంచలన వ్యాఖ్యలు!
న్యూఢిల్లీ: అత్యాచారం.. మహిళలపై లైంగిక దాడులు.. ఇవి కేవలం ఒక వ్యక్తిపై జరిగే నేరాలు కాదు.. సమాజం మొత్తం భద్రతను ప్రశ్నించే ఘటనలు. తాజాగా ఢిల్లీ-ఎన్‌సీఆర్‌లో వరుస అత్యాచార ఘటనలపై విచారణ సందర్భంగా సుప్రీంకోర్టు చేసిన వ్యాఖ్యలు ఇప్పుడు దేశవ్యాప్తంగా చర్చకు దారితీశాయి.
“నేరం జరిగిన తర్వాత చర్యలు తీసుకోవడం కంటే.. అసలు నేరం జరగకుండా చూడటమే ముఖ్యం” అని జస్టిస్‌ జేబీ పార్దివాలా, జస్టిస్‌ కే. వినోద్‌ చంద్రన్‌ల ధర్మాసనం స్పష్టం చేసింది. నేరాలకు పాల్పడే వ్యక్తుల మనసులో చట్టం అంటే భయం కలిగేలా పోలీసులు కఠినంగా వ్యవహరించాలని కోర్టు సూచించింది.
అంతేకాదు.. రాత్రి 10 గంటలైనా, 11 గంటలైనా ఒక మహిళ ఢిల్లీ రోడ్లపై నడిచినా, మెట్రోలో ప్రయాణించినా సురక్షితంగా ఉన్నాననే భావన కలగాలి అని సుప్రీంకోర్టు పేర్కొంది.
అయితే.. “భయం పుట్టేలా శిక్ష” అంటే ఏంటి?
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయం ఉంది. సుప్రీంకోర్టు తాజా వ్యాఖ్యలను “అత్యాచార నిందితులకు కొత్త శిక్ష విధించాలని కోర్టు ఆదేశించింది” అని అర్థం చేసుకోవడం సరికాదు.
కోర్టు ప్రధానంగా నేరం జరగకముందే పోలీసింగ్, నిఘా, పెట్రోలింగ్‌, సేఫ్టీ వ్యవస్థల ద్వారా నేరస్తుల్లో నిరోధక భయం కల్పించాలి అని చెబుతోంది.
ప్రస్తుతం దేశంలో అత్యాచారానికి శిక్షలు ఇప్పటికే చాలా కఠినంగా ఉన్నాయి.
అత్యాచారానికి ఎలాంటి శిక్ష ఉంది?
భారతీయ న్యాయ సంహిత (BNS)లో అత్యాచారానికి సంబంధించిన నిబంధనలు సెక్షన్‌ 64 నుంచి 71 వరకు ఉన్నాయి. సాధారణ అత్యాచారానికి పరిస్థితులను బట్టి కనీసం 10 ఏళ్ల జైలు నుంచి జీవిత ఖైదు వరకు శిక్ష ఉండొచ్చు. కొన్ని తీవ్రమైన సందర్భాల్లో మరింత కఠినమైన శిక్షలు కూడా చట్టంలో ఉన్నాయి. గ్యాంగ్‌ రేప్‌, చిన్నారులపై అత్యాచారం, అత్యాచారం కారణంగా మరణం వంటి సందర్భాలకు ప్రత్యేకంగా కఠినమైన నిబంధనలు ఉన్నాయి.
అంటే శిక్ష కఠినంగా ఉండటం ఒక్కటే కాదు.. నిందితుడు పట్టుబడతాడనే నమ్మకం, దర్యాప్తు వేగం, సాక్ష్యాల సేకరణ, త్వరగా జరిగే విచారణ, చివరికి శిక్ష అమలు—ఈ మొత్తం వ్యవస్థ పనిచేయాలి.
మరి సుప్రీంకోర్టు ఎంతమందికి శిక్ష వేసింది?
ఇది కూడా చాలామందిలో ఉన్న అపోహ.
దేశంలోని అత్యాచార కేసులన్నింటినీ సుప్రీంకోర్టే విచారించి శిక్ష విధించదు. సాధారణంగా అత్యాచారం కేసుల విచారణ ట్రయల్‌ కోర్టు/సెషన్స్‌ కోర్టులో జరుగుతుంది. అక్కడి తీర్పుపై అప్పీల్‌ వస్తే హైకోర్టు, ఆ తర్వాత సుప్రీంకోర్టు దశకు కేసు వెళ్లవచ్చు. BNSS ప్రకారం అత్యాచారానికి సంబంధించిన BNS సెక్షన్లు 64–71 సాధ్యమైనంతవరకు మహిళా న్యాయమూర్తి preside చేసే కోర్టులో విచారణ జరపాలని కూడా పేర్కొంది.
అందువల్ల “సుప్రీంకోర్టు ఇప్పటివరకు ఇంతమంది అత్యాచార నిందితులకు శిక్ష వేసింది” అనే ఒకే సమగ్ర అధికారిక సంఖ్యను చెప్పడం సరైంది కాదు. సుప్రీంకోర్టులో ఉన్న కేసులు ప్రధానంగా అప్పీలు, ప్రత్యేక అనుమతి పిటిషన్లు, బెయిల్‌, శిక్ష పరిమాణం, నేర నిర్ధారణ వంటి అంశాలకు సంబంధించినవిగా ఉంటాయి.
ఉదాహరణకు 2026లోనే ఒక అత్యాచార కేసులో సుప్రీంకోర్టు శిక్ష పరిమాణంపై విచారణ చేసింది; మరో కేసులో హైకోర్టు నిర్ధారించిన అత్యాచార నేరంపై అప్పీల్‌ విచారణ జరిగింది.
సుప్రీంకోర్టులో ఎన్ని కేసులు పెండింగ్‌లో ఉన్నాయి?
2026 జూలై 16 నాటికి సుప్రీంకోర్టులో మొత్తం 96,024 కేసులు పెండింగ్‌లో ఉన్నాయి. అందులో 26 కేసులు 30 ఏళ్లకు పైగా, 558 కేసులు 20 ఏళ్లకు పైగా, 10,094 కేసులు 10 ఏళ్లకు పైగా పెండింగ్‌లో ఉన్నాయని కేంద్ర న్యాయశాఖకు ఇచ్చిన వివరాల్లో వెల్లడైంది.
అయితే ఇందులో “అత్యాచార కేసులు మాత్రమే ఎన్ని?” అనే ప్రత్యేక సంఖ్యను ఆ గణాంకం ఇవ్వడం లేదు. కాబట్టి మొత్తం 96,024 కేసులన్నీ అత్యాచార కేసులేనని చెప్పడం పూర్తిగా తప్పు.
ఇదే సమయంలో దేశవ్యాప్తంగా అత్యాచారం, POCSO కేసులను త్వరగా పూర్తి చేయడానికి ఫాస్ట్‌ట్రాక్‌ స్పెషల్ కోర్టుల వ్యవస్థ ఉంది. 2026 జూలై నాటికి 775 FTSCలు పనిచేస్తున్నాయి; ఇవి ప్రారంభమైనప్పటి నుంచి 3,87,481 కేసులను పరిష్కరించాయి.
కేసులు ఎందుకు ఆలస్యం అవుతున్నాయి?
ఇక్కడే అసలు సమస్య ఉంది.
దర్యాప్తులో ఆలస్యం, ఫోరెన్సిక్‌ రిపోర్టులు, సాక్షుల హాజరు, సాక్ష్యాల సేకరణ, నిందితుల తరఫు వాదనలు, తరచూ వాయిదాలు, కోర్టులపై కేసుల భారం.. ఇలా అనేక కారణాలు కేసుల విచారణను పొడిగించవచ్చు.
2024 చివరి నాటికి దేశవ్యాప్తంగా 8,905 అత్యాచార కేసులు దర్యాప్తు దశలోనే పెండింగ్‌లో ఉన్నాయని NCRB ఆధారంగా వచ్చిన విశ్లేషణ చెబుతోంది. వాటిలో 2,071 కేసులు 1–3 సంవత్సరాలుగా, 360 కేసులు మూడేళ్లకు పైగా దర్యాప్తులో ఉన్నాయి.
అంటే న్యాయం ఆలస్యం కావడం కేవలం కోర్టు సమస్య మాత్రమే కాదు.. పోలీస్‌ దర్యాప్తు నుంచి ఫోరెన్సిక్‌ వరకు మొత్తం వ్యవస్థ వేగంగా పనిచేయాలి.
ఢిల్లీ విషయంలో సుప్రీంకోర్టు ఎందుకు సీరియస్‌గా ఉంది?
ఇటీవల ఢిల్లీలో 17 ఏళ్ల బాలికపై జరిగిన గ్యాంగ్‌రేప్‌, మరో బాలికపై అత్యాచారం-హత్య ఆరోపణలు, కదులుతున్న బస్సులో మైనర్‌పై లైంగిక దాడి వంటి ఘటనలను సుప్రీంకోర్టు సుమోటోగా తీసుకుంది.
2024లో ఢిల్లీలో 1,058 అత్యాచార కేసులు, మహిళలపై మొత్తం 13,396 నేరాలు నమోదయ్యాయని NCRB గణాంకాలు చెబుతున్నాయి.
అయితే 2025లో ఢిల్లీ పోలీసుల ప్రకారం నమోదైన అత్యాచార కేసులు 1,901 కాగా, వాటిలో 1,844కు పైగా కేసులను మూడు నెలల్లో ఛేదించినట్లు పోలీసులు తెలిపారు.
ఇక చేయాల్సింది ఇదే!
సుప్రీంకోర్టు తాజా వ్యాఖ్యల అసలు సందేశం “శిక్ష పెంచండి” అనే ఒక్క మాటలో లేదు.
నేరం జరగకముందే ఆపాలి.
అందుకోసం—
ప్రమాదకర ప్రాంతాల్లో 24 గంటల నిఘా
పార్కులు, బస్‌స్టాపులు, మెట్రో పరిసరాల్లో తగిన లైటింగ్‌
పనిచేయని CCTVలను వెంటనే రిపేర్‌ చేయడం
మహిళా కళాశాలలు, హాస్టళ్ల పరిసరాల్లో పెట్రోలింగ్‌ పెంచడం
అనధికారికంగా మద్యం సేవించే ప్రదేశాలు, అసాంఘిక కార్యకలాపాలపై చర్యలు
గతంలో నేరాలకు పాల్పడిన వారిపై చట్టబద్ధమైన నిఘా
అత్యవసర ఫిర్యాదులకు వేగంగా స్పందించే వ్యవస్థ
పోలీస్‌, ఫోరెన్సిక్‌, ప్రాసిక్యూషన్‌, కోర్టుల మధ్య సమన్వయం
ఇవన్నీ బలపడాలి. సుప్రీంకోర్టు కూడా ఢిల్లీలోని వల్నరబుల్‌ ప్రాంతాలను నిరంతరం పర్యవేక్షించే వ్యవస్థపై ప్రశ్నించింది.
చివరగా..
బాధితురాలికి ముందుగా న్యాయం.. నిందితుడికి చట్టప్రకారం కఠిన శిక్ష.. అంతకంటే ముందు నేరం జరగకుండా అడ్డుకునే వ్యవస్థ—ఈ మూడు కలిసినప్పుడే అసలు మార్పు వస్తుంది.
ఢిల్లీలోని ఒక పార్కులో వెలుతురు లేకపోవడం, ఒక ప్రాంతంలో పోలీస్‌ పెట్రోలింగ్‌ లేకపోవడం, ఒక బస్సులో భద్రతా వ్యవస్థ పనిచేయకపోవడం.. ఇవి చిన్న లోపాలుగా కనిపించొచ్చు. కానీ అలాంటి చిన్న లోపమే ఒక అమ్మాయి జీవితాన్ని నాశనం చేసే అవకాశాన్ని కల్పించకూడదు.
అందుకే సుప్రీంకోర్టు చెప్పిన మాటలో అసలు పాయింట్‌ ఇదే:
“నేరం జరిగిన తర్వాత నిందితుడిని పట్టుకోవడం మాత్రమే కాదు.. నేరం చేయాలనే ఆలోచన వచ్చినప్పుడే చట్టం గుర్తొచ్చేలా వ్యవస్థ ఉండాలి.”
